We maken ons natuurlijk weer veel te druk als ouders: als Janne trek of honger heeft merken we dat echt vanzelf wel.
Maar toch is het onmogelijk om geen energie te stoppen in het voeren.
Allerlei trucs heb ik al verzonnen om er toch nog een hapje extra in te krijgen. Naast het klassieke vliegtuigtrucje dan, dat trouwens nooit heeft gewerkt:
- eerst even lekker laten drinken en dan pas eten
- mengen van suf eten met dingen die Janne wel erg lekker vindt (banaan en bruine bonen dus)
- afleiden door oevr Jannes buik te aaien, te zingen, te schommelen, bonken of grimassen
- zelf aan het eten lebberen en doen alsof ik het lekker vind
- de plastic babylepel vervangen door een glimmend stoere volwassen theelepel, en die weer door een andere als dat niet helpt
- Janne niet van een lepel laten eten, maar eerst van een vinger, en daarna de lepel in de strijd werpen
- Janne laten happen uit het potje, en met schudden meer voer naar haar mond laten druppen
- Niet in één haal, maar in verschillende etappes laten eten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten