En weer ben ik verbaasd over Jannes razendsnelle stappen. Niet dat ze Salapasjes neemt, of zelfs dat ze door het huis stapt, maar toch... Elke dag ontpopt ze meer.
- Grapjes met me maken door eten uit mijn mond te pikken, of er weer in terug te stoppen en er intussen erg snood bij kijken.
- De eerste echte stappen nemen, haar knuistjes vastgehouden door twee vaderhanden
- De kierende deur openwrikken en de gang ontdekken
Ik word ook steeds enthousiaster over onszelf: wij kunnen ook veel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten